آنچه در پایان این آموزش خواهید داشت
یک سرور MCP کوچک اما واقعی با دو ابزار (خواندن فایل و شمارش کلمات) که در یک کلاینت واقعی ثبت میشود و کار میکند. حدود یک ساعت کار.
گام ۱: پروژه را راه بیندازید
یک پوشه بسازید، محیط مجازی پایتون یا پروژهٔ Node را init کنید و SDK رسمی MCP را نصب کنید. کل منطق سرور در یک فایل جا میشود؛ پیچیدهاش نکنید.
گام ۲: اولین ابزار را تعریف کنید
هر ابزار سه چیز دارد: نام، توضیح (همان چیزی که مدل برای انتخاب ابزار میخواند) و اسکیمای ورودی. اولین ابزار را عمداً ساده بگیرید — مثلاً «خواندن محتوای یک فایل متنی». توضیح را جدی بنویسید: «مسیر فایل را میگیرد و متن کامل را برمیگرداند» بهتر از «read» است.
گام ۳: به کلاینت وصل کنید
سرور را در کلاینت MCP (ویرایشگر یا دستیار خودتان) با یک خط تنظیمات ثبت کنید: نام، دستور اجرا و آرگومانها. اگر اتصال برقرار نشد، تقریباً همیشه یکی از اینهاست: مسیر اشتباه اجراکننده، خطای import، یا پرینت اضافه در خروجی استاندارد که پروتکل را خراب میکند.
گام ۴: تست و خطایابی
ابزار را در گفتوگو صدا بزنید و سه چیز را چک کنید: مدل ابزار را درست انتخاب میکند؟ خروجی تمیز برمیگردد؟ و اگر ورودی بد بدهد (فایل ناموجود)، پیام خطای مفیدی میگیرد؟ همینجا ابزار دوم را اضافه کنید تا الگوی «تعریف → ثبت → تست» در ذهنتان جا بیفتد.
گام بعدی
بعد از اولین سرور، سراغ چیزهای مفیدتر بروید: دیتابیس داخلی، API تیم یا اتوماسیون روزمره. همان چهار گام را تکرار میکنید — فقط اسکیمای ورودی حرفهایتر و مدیریت خطا دقیقتر میشود.
