پرش به محتوای اصلی

جست‌وجو در مدل‌ها، ابزارها، سرویس‌ها، شرکت‌ها، ارائه‌دهندگان، APIها، پلن‌ها، مقالات و اخبار.

پروتکل MCPمتوسط 45 دقیقه

ساخت اولین سرور MCP: راهنمای گام‌به‌گام عملی

از صفر تا سرور کارا: پروژه را راه بیندازید، ابزار تعریف کنید، به کلاینت وصل شوید و تست بگیرید — همه در حدود یک ساعت.

ساخت اولین سرور MCP: راهنمای گام‌به‌گام عملی

آنچه در پایان این آموزش خواهید داشت

یک سرور MCP کوچک اما واقعی با دو ابزار (خواندن فایل و شمارش کلمات) که در یک کلاینت واقعی ثبت می‌شود و کار می‌کند. حدود یک ساعت کار.

گام ۱: پروژه را راه بیندازید

یک پوشه بسازید، محیط مجازی پایتون یا پروژهٔ Node را init کنید و SDK رسمی MCP را نصب کنید. کل منطق سرور در یک فایل جا می‌شود؛ پیچیده‌اش نکنید.

گام ۲: اولین ابزار را تعریف کنید

هر ابزار سه چیز دارد: نام، توضیح (همان چیزی که مدل برای انتخاب ابزار می‌خواند) و اسکیمای ورودی. اولین ابزار را عمداً ساده بگیرید — مثلاً «خواندن محتوای یک فایل متنی». توضیح را جدی بنویسید: «مسیر فایل را می‌گیرد و متن کامل را برمی‌گرداند» بهتر از «read» است.

گام ۳: به کلاینت وصل کنید

سرور را در کلاینت MCP (ویرایشگر یا دستیار خودتان) با یک خط تنظیمات ثبت کنید: نام، دستور اجرا و آرگومان‌ها. اگر اتصال برقرار نشد، تقریباً همیشه یکی از این‌هاست: مسیر اشتباه اجراکننده، خطای import، یا پرینت اضافه در خروجی استاندارد که پروتکل را خراب می‌کند.

گام ۴: تست و خطایابی

ابزار را در گفت‌وگو صدا بزنید و سه چیز را چک کنید: مدل ابزار را درست انتخاب می‌کند؟ خروجی تمیز برمی‌گردد؟ و اگر ورودی بد بدهد (فایل ناموجود)، پیام خطای مفیدی می‌گیرد؟ همین‌جا ابزار دوم را اضافه کنید تا الگوی «تعریف → ثبت → تست» در ذهنتان جا بیفتد.

گام بعدی

بعد از اولین سرور، سراغ چیزهای مفیدتر بروید: دیتابیس داخلی، API تیم یا اتوماسیون روزمره. همان چهار گام را تکرار می‌کنید — فقط اسکیمای ورودی حرفه‌ای‌تر و مدیریت خطا دقیق‌تر می‌شود.