اولین تصویر در پنج دقیقه
Midjourney از یک جمله تصویر میسازد. اولین پرامپت را ساده ولی کامل بدهید: سوژه + محیط + سبک. مثال: «یک گربهٔ نارنجی روی پنجرهٔ چوبی، نور عصرگاهی، عکاسی پرتره با لنز ۸۵ میلیمتری». چهار نسخه میگیرید؛ یکی را انتخاب و بزرگ (upscale) کنید. همین حلقهٔ ساده — پرامپت، انتخاب، بهبود — کل کار با Midjourney است.
آناتومی یک پرامپت خوب
ترتیب مهم است: مهمترین چیز اول. یک پرامپت قابلاتکا این اجزا را دارد:
- سوژه: دقیق و مشخص («گربهٔ نارنجی» بهتر از «حیوان»).
- محیط و ترکیببندی: کجا، از چه زاویهای.
- نور: وقت روز و حالوهوا («نور طلایی غروب»، «نور سرد پنجره»).
- سبک و رسانه: عکاسی، رنگروغن، تصویرسازی کتاب کودک، رندر سهبعدی.
- پارامترها در انتها: نسبت ابعاد با --ar (مثلاً --ar 16:9 برای افقی).
نسبت ابعاد را اول انتخاب کنید
رایجترین اشتباه تازهکارها: تولید مربعی و بعد بریدن. نسبت ابعاد را از همان اول ست کنید — 16:9 برای پسزمینه و بنر، 9:16 برای استوری، 1:1 برای آواتار.
تغییر و اصلاح
بعد از هر تولید سه ابزار دارید: variation برای نسخههای نزدیک به همان تصویر، remix برای عوضکردن پرامپت روی همان ترکیببندی، و ویرایش برای تغییر قسمتهایی از تصویر. قاعده: هر بار فقط یک متغیر را عوض کنید تا بفهمید چه چیزی نتیجه را تغییر داد. پرامپتهای موفق را نگه دارید — کتابخانهٔ شخصی پرامپتها سریعترین دارایی شما میشود.
انتظارات واقعی
دستها، متن داخل تصویر و جزئیات ریز هنوز حوصله میخواهند؛ چند بار تولید و انتخاب، بخشی از کار است نه نشانهٔ ضعف شما. بعد از یک هفته کار منظم، حسِ «چه پرامپتی چه نتیجهای میدهد» طبیعی میشود.
