نردبان تکنیکها: از ساده به پیچیده
مهندسی پرامپت یک نردبان است؛ هر پله فقط وقتی ارزش دارد که پلهٔ پایینی جواب نداده باشد:
- zero-shot: فقط دستور. برای کارهای معمولی با مدلهای قوی، همان اول کار میکند.
- few-shot: دو سه مثال از ورودی و خروجی مطلوب. برای فرمتهای ظریف و سبکهای خاص.
- زنجیره تفکر (CoT): خواستن استدلال گامبهگام قبل از جواب. برای مسائل چندمرحلهای ریاضی و منطقی.
- پرامپت سیستمی: قواعد ثابت (نقش، محدودیتها، فرمت) را از پرامپت کاربر جدا کنید؛ در سطح API ست میشود و پایدارتر است.
- RAG: وقتی پاسخ به دانشی وابسته است که مدل ندارد.
- ReAct: ترکیب استدلال و اقدام — مدل فکر میکند، ابزار صدا میزند، نتیجه را میبیند و ادامه میدهد.
قانون عملی انتخاب
از پایین نردبان شروع کنید و فقط با شواهد بالا بروید. اگر zero-shot در ۹۰٪ موارد درست جواب میدهد، few-shot اضافه نکنید؛ پیچیدگیِ بیدلیل نگهداری را سخت و هزینه را بیشتر میکند.
چیزهایی که دیگر جواب نمیدهند
- «این برای شغلم خیلی مهم است» و ترفندهای احساسی مشابه روی مدلهای جدید اثر معناداری ندارند — حذفشان کنید.
- تکرار همان دستور ده بار؛ یک جملهٔ شفاف بهتر از ده جملهٔ تکراری است.
- «پرامپتهای جادویی» آماده؛ آنها برای یک مدل یا نسخهٔ خاص تنظیم شدهاند و بدون تست روی کار شما تعمیم نمییابند.
پرامپت مثل کد
پرامپتهای مهم را در گیت نگه دارید، تغییرات را ثبت کنید و برای هر تغییر، مجموعه ارزیابی کوچکی اجرا کنید. پرامپتی که تست ندارد، بهمحض تعویض مدل یا نسخه میشکند.
