پرش به محتوای اصلی

جست‌وجو در مدل‌ها، ابزارها، سرویس‌ها، شرکت‌ها، ارائه‌دهندگان، APIها، پلن‌ها، مقالات و اخبار.

پروتکل MCPمقدماتی 10 دقیقه

MCP چیست؟ راهنمای ۲۰۲۶ پروتکل زمینه مدل

توضیح ساده و به‌روز: معماری میزبان/کلاینت/سرور، سه نوع قابلیت، و اینکه چرا MCP به «USB-C دنیای AI» معروف شده است.

MCP چیست؟ راهنمای ۲۰۲۶ پروتکل زمینه مدل

مسئله‌ای که MCP حل می‌کند

قبل از MCP هر اپلیکیشن AI باید برای وصل‌شدن به هر منبع داده (فایل، دیتابیس، گیت‌هاب، اسلک) یک اتصال اختصاصی می‌ساخت — همان وضعیت دنیای قبل از USB-C که هر دستگاه کابل خودش را داشت. پروتکل زمینه مدل (Model Context Protocol) یک استاندارد باز است: هر ابزار یک‌بار خودش را با MCP معرفی می‌کند و همهٔ اپلیکیشن‌های سازگار می‌توانند از آن استفاده کنند.

سه نقش در معماری

  • میزبان (Host): اپلیکیشنی که کاربر با آن کار می‌کند — مثلاً یک ویرایشگر کد با دستیار AI.
  • کلاینت (Client): واسطی داخل میزبان که با هر سرور یک نشست یک‌به‌یک نگه می‌دارد.
  • سرور (Server): برنامه‌ای کوچک که قابلیت‌های یک منبع را در قالب استاندارد عرضه می‌کند.

یک اپلیکیشن می‌تواند هم‌زمان به چند سرور وصل باشد؛ سرورها هم مستقل از هم‌اند.

سه نوع قابلیت

  • Tools: کارهایی که مدل می‌تواند اجرا کند (ساخت issue، اجرای کوئری، ارسال پیام).
  • Resources: داده‌هایی که مدل می‌تواند بخواند (فایل، رکورد، محتوا).
  • Prompts: قالب‌های آماده‌ای که نویسندهٔ سرور برای کارهای رایج تعریف می‌کند.

چرا اهمیت دارد

برای کاربر نهایی: دستیار AI شما بدون تنظیمات جداگانه به ابزارهای روزمره‌تان وصل می‌شود. برای توسعه‌دهنده: به‌جای ده اتصال اختصاصی، یک پیاده‌سازی استاندارد می‌نویسید که همه‌جا کار می‌کند. و برای امنیت: مرز اعتماد مشخص است — سرور تعیین می‌کند چه چیزی دیده و اجرا شود و کلاینت از کاربر اجازه می‌گیرد.